Beelddenken

Beelddenken is een andere wijze van opnemen, verwerken en weergeven van informatie; een andere wijze van denken. De beelddenker heeft een voorkeur voor het ordenen van de wereld met niet-talige middelen. Het denken verloopt via mentale beelden van situaties en gebeurtenissen, waarin meerdere zaken tegelijkertijd zichtbaar worden, op elkaar inwerken en een zinvol geheel vormen; simultaan denken (in één oogopslag).

Beelddenkers hebben meestal een holistische cognitieve stijl, d.w.z. ze zijn goed in het bepalen van de grote lijnen, het ontdekken van overkoepelende relaties, het geven van persoonlijk getinte totaalbeschrijvingen van problemen.

Deze wijze van denken heeft voordelen en nadelen.
De voordelen zijn:

De nadelen bij deze manier van denken zijn:

Het gangbare onderwijssysteem berust op denken in woorden en begrippen en het verwerken van seriële informatie en niet op het verwerken van simultane informatie.

De leermoeilijkheden die de beelddenker hierdoor ondervindt worden om bovengenoemde redenen dan ook systeemgerelateerde leermoeilijkheden genoemd (Nel Ojemann).

Hoe herken je een beelddenker in de groep?

Wat kun je doen ter ondersteuning?

Het is allereerst van groot belang er achter te komen hoe de ‘beelddenker’denkt; de wereld ervaart. Dit betekent regelmatig middels gesprekjes/observatie nagaan hoe de leerling te werk gaat. Dit geeft de leerkracht informatie over waar het misgaat in het proces / de werkwijze / de oplossing. Het is dan mogelijk een gerichte aanwijzing te geven die past in het denkproces en/of de beleving van de leerling.

Verhalen vertellen

Luisteren/afspraken/regels

Uitgaan van het geheel

Oriëntatie in de ruimte

Lezen/ taal

Schrijfmotoriek

Spelling

Rekenen

Wetenswaardigheden

U kunt ook rechtstreeks de website over "beelddenken" bezoeken. Dit onderwerp wordt in de toekomst nog uitgebreid met andere informatie.

Opmerking: Bij kinderen die bij mij worden aangemeld als "beelddenkers" zou de perceptuele organisatie & de performale intelligentie beduidend hoger moeten uitvallen in vergelijking met het verbaal begrip en de verwerkingssnelheid is mijn achterliggende gedachte. Ik kan echter geen enkel aanwijsbare score vinden bij deze, als "beelddenkers" aangemelde kinderen, die het "beelddenken" kan rechtvaardigen.

Het is altijd zinnig om leerstof auditief, visueel en motorisch aan te bieden. Het zou kunnen zijn dat "beelddenkers" de leerstof niet op de juiste manier aangeboden hebben gekregen en dat de automatisering onvoldoende heeft plaats gevonden.

N.B. De aangemelde leerlingen waren overigens niet getest door ‘Bureau Ojemann’, te Groningen, maar  door de onderwijzer(essen)s van de diverse basisscholen.